Nieuws 

Mundial Productions organisator van Festival Mundial schenkt meer dan 1000 nieuwe kinder T-shirts aan de Imani kindertehuizen

De meer dan 1000 kinder T-shirts gechonken door Mundial gaan per schip naar Kenia. De T-shirts worden met kerstmis in Imani verwacht. Daardoor zullen de kinderen er met kerst kleurig in het nieuw bijlopen. Hulde Festival Mundial.

Moeders met gouden harten in aktie voor Imani

Meer dan 3000 stuks baby en kinderkleding, meer dan 250 paar kinderschoenen en veel knuffels zijn binnen drie dagen ingezameld voor de kinderen van  de Imani kindertehuizen. Het enorme resultaat is te danken aan moeders met gouden harten, die zelfs nieuwe kleding tussen de ingezamelde waren hebben gestopt.

De ingezamelde kleding en schoenen gaan in een container per boot naar Kenia, waar de spullen voor kerstmis 2011 verwacht worden. Het zal een bijzondere kerst worden in Imani dankzij deze bijzondere moeders. Namens Imani heel hartelijk dank voor jullie hulp.

                        Imani  met zijn vele kinderen heeft veel kleding nodig

 

Benefietvoorstelling voor Imani door Tijl Beckand,Ruben van der Meer, Horace Cohen en Ruben Nicolai groot succes

De meesters van de improvisatie hebben hun talent voor het zesde jaar op rij ingezet voor de Imani kindertehuizen. De opbrengst van 23.238 Euro van een bijna uitverkocht Chassé Theater in Breda op 20 december gaat naar Imani.

Tijl Beckand: "Stichting Imani doet werk dat van levensbelang is. Weeskinderen een dak, voedsel en een bed geven is belangrijk, maar dat deze kinderen óók nog een toekomst wordt geboden, is essentieel. Het is een eer om voor het zesde jaar op rij onze bijdrage te mogen leveren".

   

 

 

Kleine inzamelingsactie in februari 2011 voor Imani groot succes:

Dat kleine inzamelingsakties voor Imani een groot succes kunnen zijn bewees de 9-jarige Lize oostrom uit Heteren. Lize heeft  koekjes gebakken, deze koekjes mooi verpakt en verkocht. De aktie leverde maar liefst 85 Euro op voor Imani.

Lize Oostrom uit Heteren met haar koekjes voor Kenia.

Imani zorgt ook voor kinderen wiens moeder in de gevangenis zitten. Hier een kranteartikel uit de Keniaanse krant the Nation met een verhaal over kinderen die wel in de gevangenis opgroeien:

Uit de Nation september 2010:

Young ones only leave prison when their mothers attend court hearings

They have not been outside the prison gates for as long as they can remember. They have never not known what monkeys looked like. Nor had they eaten chips, let alone sausage.

Many Kenyans take freedom for granted, but not three-year-old Julius Mwai. For the first time in his life, while accompanied by 21 other children from Nakuru Prisons, he got a chance to tour Lake Nakuru National Park last weekend in a rare occasion organised by the Rift Valley Provincial Children’s Department.

The children who have never stepped out of the prison gates except when being taken to the law courts to hear their mothers’ cases encountered various wild animals and explored a world they never knew existed.

The joy of seeing flamingoes, which after several attempts of pronouncing the name, had them settle for kukus (chicken) was unforgettable as Mwai started repeating a poem that his mother had taught him about Nakuru being the home of flamingoes.

The oldest in the group, he acted as the tour guide and often misled the children with his assumptions. The biggest animal they have seen was a cat and now they were seeing monkeys, which they named pussy kubwa.

It did not help when one snatched biscuits from them and they all struggled to beat it up and protect their treasured snacks.

Seeing buffalos were also a wonder to the children who kept asking who had left his cows to graze around unattended
White people at first, made the children scream that they were going to be stolen.

To many, that was the first time they had ever seen a white. How they got the idea that white people steal children remains a mystery, as they kept this well to themselves.

But as time went by, they got the courage and started waving at the tourists, and by the time they left the park, some had made friends.

Raised in prison, the only food they knew was ugali and sukuma wiki and an opportunity to eat chips and sausage was the crowning moment. Most of them admitted that they had never tasted a sausage.

“We thought we were the forgotten children. We are just normal children who want to enjoy our childhood,” said little Beth Wanja, with all the appearance of an adult.

Three-year-old Nelly Wangui, who wants to be a teacher when she grows up, was drawing everything she saw so that she could have something to show to her mum when she got back home. The youngest child in the group was one year old.

The rare break came from Prisons Baby Day Out, a new initiative of Eunice Njunguna, a children’s officer at the provincial children’s department.

“The only home these children know is prison. They should have equal rights as any other child,” said Ms Njuguna.

The children whose mothers sleep on the floor so they can sleep on the prisons bed, were for once free in the real world.

 

Vijfde benefiet voor Imani door de oud-Lama's (11-04-2010) 

 

 

 

 

Oud-Lama’s Tijl Beckand, Ruben van der Meer, Jeroen van Koningsbrugge, Horace Cohen en presentator
Patrick Lodiers hebben op zondag 11 april 2010 een benefietvoorstelling gegeven in het Amsterdamse RAI Theater. Het benefiet was een groot succes en leverde  33.289 euro op voor Imani.

Dit was voor het vijfde jaar op rij dat de Lama's zich belangeloos hebben ingezet voor de kindertehuizen van Imani. De kinderen van Imani zijn hier heel dankbaar voor en hebben gebeden voor de Lama's. In de Amsterdamse  Rai, die uitverkocht was, waren de oud Lama's ouderwets op dreef en het publiek was laaiend enthousiast. 

Aan het einde van de show beloofden de oud Lama's dat ze in 2011 opnieuw een benefiet voor Imani zullen organiseren. 

Opening nieuwbouw Imani B (06-03-2010)

Op zaterdag 6 maart 2010 is het nieuwe gebouw van Imani, dat de naam Jaantje van Arkel heeft gekregen, geopend door 14 kleinkinderen van Jaantje van Arkel, weduwe van Cor Oostrom. Cor nam in 1992 het initiatief tot de oprichting van Stichting Parkingboys Nairobi waaruit later Stichting Imani is ontstaan. De elf kinderen van Jaantje en Cor hebben een ruime financiële bijdrage geleverd aan het nieuwe gebouw, veertien van hun kinderen zijn daarom gevraagd het gebouw te komen openen. Een gebouw dat voor honderden wezen en straatkinderen in Nairobi de komende jaren van groot belang zal zijn.

In Memoriam Uncle Tom (16-02-2010)

Op dinsdag 16 februari is om 15.30 uur Keniaanse tijd is Elisha Tom Ombogo (Uncle Tom), op 39 jarige leeftijd, overleden. Tom laat een vrouw achter, Ruth Achieng van 31 jaar, een zoon Lincoln Reagan van 14 jaar en een dochter Faith Lavenda van 13 jaar.

Tom is geboren op 15 december 1970 Central Kadem Location, Nyatike District. Hij was het vierde kind uit een gezin van 8 kinderen. Hij was een van van de eerste medewerkers van Imani, de laatste 15 jaar werkte hij voor Imani als coördinator van Imani A. De laatste twee jaar kreeg Tom gezondheidsproblemen. Tot 1 februari 2010 werkte hij nog in Imani A, daarna is opgenoemen in het Sint Mary's ziekenhuis waar hij is overleden. Op vrijdag 26 en zondag 27 februari is hij begraven onder aanwezigheid van alle Imani kinderen.

Uncle Tom was een van de steunpilaren van Imani en Faith, hij was altijd vrolijk en zeer betrokken bij zijn werk. De kinderen van Imani waren erg gek op hem.
Het overlijden van Uncle Tom is een groot verlies voor zijn vrouw en twee kinderen en Imani.

Gebrek aan regen en de kredietcrisis in Kenya (dec. 2009)

In Kenia is geen enkele bank in de moeilijkheden gekomen door de kredietcrisis. De Keniaanse banken doen het zelfs goed. Toch slaat de kredietcrisis in combinatie met grote droogte hard toe in Kenia.
De investeringen uit het westen in Kenia komen stil te vallen, Kenianen werkzaam in het Midden Oosten en de V.S. verliezen hun banen en sturen geen geld meer naar Kenia. Velen keren terug naar Kenia.
De voedselprijzen in de wereld stijgen flink en in combinatie met de droogte in Kenia wordt voedsel voor vele Kenianen bijna onbetaalbaar. Water en elektriciteit zijn maar een aantal dagen per week beschikbaar.
In oktober 2009 op projectbezoek in Nairobi zien we de gevolgen met eigen ogen. De kinderen in de sloppenwijken zien er vervuild uit door watergebrek. Veel kinderen zijn mager, omdat ze vaak  maar één maaltijd per dag krijgen.
We willen de sloppenwijk Mathare bezoeken, maar we horen dat er rellen zijn geweest. Twee doden, een aantal zwaargewonden,  tientallen auto's in de brand en veel mensen beroofd.
Als we Joseph Kihumba vragen of het wel veilig is om te komen, horen we dat de gemeente het water naar de sloppen-wijken wilde afsluiten. Dat pikten de bewoners niet en  daarom braken de rellen uit. Op de vraag waarom het dan nodig is om mensen te verwonden en te beroven, is het antwoord van Joseph duidelijk.
Hij kijkt ons verbaasd aan en antwoordt: “als je niet naar school kan,  geen werk en inkomen hebt en er is een tekort aan eten en water, dan grijp je toch iedere kans aan om iets te pakken te krijgen om daarvan te leven.

Water, voedsel en electriciteit (dec. 2009)

De kinderen van Imani hebben gelukkig minder last van de crisis en het tekort aan water. In de verschillende Imani tehuizen zijn in de afgelopen jaren waterputten  geslagen, waardoor Imani het hele jaar door de beschikking heeft over water. Gedurende de 3 dagen per week dat er geen elektriciteit is kan Imani de generatoren gebruiken.
Imani krijgt een groot gedeelte van haar voedsel gratis van een Nederlandse tuinder in Kenia. Ook  mag Imani eens per week in de supermarkten van Nakumat de overgebleven groente en  fruit ophalen. De kinderen sorteren uit wat naar het vee in de boerderij kan, en wat nog geschikt is voor menselijke consumptie.
In november is het gelukkig weer gaan regenen. De elektriciteit is weer ieder dag aanwezig en het water komt weer uit de kranen. Hopelijk zijn de komende oogsten goed zodat de voedselprijzen weer kunnen dalen.
 

Nieuwbouw in Imani op koers (dec. 2009)

Onder druk van het gemeentebestuur van Nairobi heeft Imani begin 2009 een aantal gebouwen, in het kindertehuis Imani B, moeten afbreken omdat ze te dicht onder de elektriciteitkabels van de stad lagen. In deze gebouwen bevonden zich de keuken, eetzaal en douches en toiletten.
Ter vervanging van de bestaande keuken en eetzaal is er besloten om een nieuw gebouw neer te zetten. In dit nieuwe gebouw komen een keuken, drie kantoren, een voorraad ruimte, opslag voor brandhout en een grote gemeenschapsruimte. De gemeenschaps-ruimte zal fungeren als eetzaal en kan gebruikt gaan worden voor bijeenkomsten met de kinderen en de omringende gemeenschap. Ook zullen er nieuwe douches en toiletten gebouwd worden.

Julius Irungu van straatkind tot bachelor (26-02-2009)

Tijdens een indrukwekkende ceremonie met meer dan 300 aanwezigen werd Julius gehuldigd voor zijn bachelordiploma in bedrijfskunde. Julius, geboren in 1985, was nog een peuter toen het gezin met zes kinderen uit elkaar viel. Julius belandde al snel met zijn moeder in Soweto, een sloppenwijk in Nairobi. Terwijl zijn moeder s’nachts werkte en overdag sliep, zocht Julius zijn heil op straat. Op een regenachtige avond, acht jaar oud, terwijl hij papier en botten aan het verzamelen was om wat geld te verdienen, werd hij benaderd door Faith. Julius zegt hierover: ”ik zag er niet uit, maar ze sprak me aan en vroeg me wat ik aan het doen was. Ik vertelde over mijn leven en zij vroeg me of ik naar school wilde. Ik dacht dat ik te oud was, maar ze overtuigde me dat school niets met leeftijd heeft te maken. De volgende ochtend ging ik naar Imani A, ik werd in bad gestopt en kreeg nieuwe kleren, vervolgens ging ik bij Imani A naar school.” Dat was in 1993. In 2003 sloot Julius succesvol de middelbare school af en in 2004 werd hij toegelaten tot de Internationale universiteit van Kampala in Oeganda. (Universitair onderwijs is in Oeganda goedkoper dan in Kenia). In November 2008 behaalde Julius zijn Bachelor, wat een enorme inspiratie is voor de andere kinderen in Imani.
Julius zegt: “The great passion that ignites my life is serving the community around me and making the world a better place to live... “